W wieku 106 lat wciąż sam chodzi po Gdańsku. Kim jest Marian Drożdż?
Marian Drożdż skończył 106 lat 15 października. W dniu urodzin sam przygotował śniadanie, poszedł do sklepu i kupił róże na wizytę prezydent Gdańska Aleksandry Dulkiewicz. Rodzina pilnuje, by wychodził pod opieką, ale jubilat wciąż potrafi wymknąć się na krótki spacer. Tego dnia zdążył wrócić do domu, elegancko się ubrać i przygotować przemówienie na spotkanie z gościem.
Podczas rozmowy zdradził swoją dawną receptę na długie życie: „zawsze się dobrze prowadziłem”. Wyjaśnił, że ma na myśli przede wszystkim dobre relacje z ludźmi i niechęć do zemsty, nawet po doznanych krzywdach. To odpowiedź, którą powtórzył po sześciu latach — wtedy prezydent zadała mu to samo pytanie.
Od Królówki do wojennej konspiracji
Drożdż urodził się 15 października 1920 roku w Królówce koło Bochni. Dorastał w ubogiej wiejskiej rodzinie i chciał się uczyć. Podczas wojny rwał się do konspiracji. W Armii Krajowej otrzymał pseudonim „Wulkan” i stopień porucznika. Był też uczestnikiem kampanii wrześniowej w 1939 roku, jak przypomniała w życzeniach prezydent Gdańska.

W 1945 roku przyjechał do Gdańska z zamiarem przedostania się przez port na Zachód i ucieczki przed komunistami. Plany zmieniło spotkanie z Ksawerą, Gdańszczanką, którą później poślubił. Został w mieście i przez wiele lat pracował w gospodarce morskiej. Wojenny los przywiódł go więc do Gdańska, a przypadkowe spotkanie sprawiło, że plan ucieczki zmienił się w wieloletnie życie nad morzem.
Morskie pamiątki, Lechia i życie na Przymorzu
Drożdż mówi, że Gdańsk „przygarnął” go i dał mu szansę na życiowy rozwój. W mieszkaniu na Przymorzu przypominają o tym morskie dyplomy, grafiki z gdańskimi zabytkami oraz pamiątki z rejsów, między innymi figurka z Dżakarty, dzbanek z Tokio i bryłka lawy z Teneryfy. Te przedmioty pokazują, jak praca w gospodarce morskiej i dalekie podróże wpisały się w jego domową codzienność.

Z miastem związał się także przez Lechię: grał w klubie już w 1945 roku, a dziś przy krześle trzyma kibicowskie szaliki. Kibice odwiedzają go z okazji urodzin. W domu bywają też gołębie, które jedzą okruszki z ręki gospodarza.
Ksawera zmarła 18 lat temu. Od tamtej pory Drożdż mieszka sam, a opiekuje się nim Helena, krewna zmarłej żony, oraz rodzina. Wspomnienia o bliskich i przyjaciołach, którzy odeszli, są częścią jego codzienności. Zgodnie z relacją Gdańsk.pl, troska rodziny o bezpieczeństwo idzie w parze z aktywnością jubilata: bliscy pilnują, by wychodził pod opieką, choć zdarza mu się ruszyć sam do sklepu.

Urodzinowa wizyta i życzenia dla miasta
Aleksandra Dulkiewicz odwiedziła jubilata z kwiatami, prezentem i życzeniami. Drożdż powitał ją przygotowanym wcześniej przemówieniem. Podziękował Gdańskowi za przyjęcie go po wojnie i mówił o mieście, które pośród powojennych ruin dało mu możliwość rozpoczęcia życia na nowo.
Podczas rozmowy doprecyzował swoją odpowiedź na pytanie o długowieczność: „Po pierwsze, trzeba znaleźć sposób na dobrą komunikację z ludźmi. Po drugie – nigdy się nie mścić”. Wizyta była okazją nie tylko do świętowania 106. urodzin, lecz także do przypomnienia drogi, która połączyła jego wojenne doświadczenia, pracę na morzu i życie w Gdańsku.
Źródło: Gdańsk.pl Wiadomości, relacja z 29 października 2026 roku.
Źródło: Gdańsk.pl Wiadomości
Kontekst i akcje O tym artykule
Weryfikacja źródła Źródło i zakres
Tekst opiera się na relacji Gdańsk.pl z urodzin Mariana Drożdża i zachowuje podane w niej daty, miejsca oraz wypowiedzi.
- Sprawdzono datę urodzenia i wiek jubilata podane w relacji.
- Zachowano rozróżnienie między planem wyjazdu na Zachód a późniejszym pozostaniem w Gdańsku...
- Wypowiedzi jubilata i prezydent przypisano osobom wskazanym w źródle.
- Źródło
- Gdańsk.pl Wiadomości
- Zakres
- Gdańsk
- Zaktualizowano
- 2026-10-29 07:31
Weryfikacja źródła
Zgłoś problem z wiarygodnością
Wyślij sygnał do moderacji społecznościowej, jeśli źródło, fakty lub kontekst wymagają weryfikacji.
Komentarze